Değerli Meslektaşlarım,

Radyoterapi, birçok kanser türünde küratif ve palyatif tedavi hedeflerine ulaşmada vazgeçilmez bir yöntem olmaya devam etmektedir. Ancak artan sağkalım oranları ve uzun dönem takipler, bu tedavi modalitesine bağlı geç dönem organ toksisitelerinin daha görünür hale gelmesine neden olmuştur. Bu toksisitelerin başında ise kardiyovasküler komplikasyonlar yer almaktadır. Özellikle meme kanseri, lenfoma ve torasik tümörlerin tedavisinde uygulanan radyoterapi sonrası ortaya çıkan radyasyon ilişkili kalp hastalıkları, hasta yaşam kalitesini ve sağkalımı doğrudan etkileyebilecek ciddi klinik sorunlardır.

Son yıllarda gelişen radyoterapi teknikleri, kardiyak doz maruziyetini azaltmaya yönelik önemli avantajlar sağlasa da, kalbin anatomik yapılarının radyasyona duyarlılığı, fraksiyon şemaları, bireysel risk faktörleri ve eşlik eden kardiyovasküler hastalıklar riski şekillendiren çok boyutlu etkenlerdir. Bu nedenle, yalnızca ortalama kalp dozu değil, koroner arterler ve sol ventrikül gibi yapıların aldığı dozların da dikkatle analiz edilmesi gerekmektedir. Aynı zamanda yeni sistematik derlemeler ve prospektif çalışmalar, kalp koruyucu stratejilerin uygulanabilirliğini, doz eşiklerini ve olası medikal önleyici tedavilerin etkinliğini ortaya koymaktadır.

Proje grubumuzun hazırladığı bu bültende, meslektaşlarımızın emeğiyle son yıllarda yayımlanmış ve radyoterapiye bağlı kardiyak toksisiteyi çok yönlü olarak ele alan güncel çalışmaların özetlerine yer verilmiştir. Sunulan makaleler, hem kardiyo-onkoloji pratiğinde çalışan klinisyenler hem de radyoterapi planlamasında görev alan ekipler için yol gösterici niteliktedir. Amaç, daha güvenli bir radyoterapi pratiği için hasta seçiminden tedavi planlamasına, teknik uygulamalardan uzun dönem izlemlere kadar olan süreçte kardiyak toksisiteyi en aza indirecek yaklaşımların benimsenmesine katkı sağlamaktır.
Tüm meslektaşlarımıza faydalı olması dileklerimiz ile...