Genel Kardiyoloji Kliniğinde Hızlandırılmış Kalp Yetersizliği Kılavuza Yönelik Tıbbi Tedavi Uygulama Çalışması - TEAM-HF

Yayınlandığı kongre: HFA 2024

Link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27818309/

Hazırlayan: Dr. Zeynep Pelin Orhan

Giriş:

Kalp yetersizliği; morbidite, mortalite ve sağlık bakım maliyetlerine önemli ölçüde neden olan bir hastalıktır. Kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatırılan tıbbi bakım hastalarının, yaklaşık %27'si 30 gün içinde tekrar hastaneye yatırılmaktadır. Bugüne kadar kalp yetersizliğinde yeniden yatışları azaltmayı amaçlayan müdahalelerin, çeşitli sonuçları olmuştur. Kalp yetersizliğinde, semptomların kontrol altına alınması, hastalığın ilerlemesinin geciktirilmesi ve hastaneye yatışın önlenmesi için ilaç tedavisine uyum çok önemlidir. Ne yazık ki, kalp yetersizliği hastalarının %50'e varan oranda, uyumu yetersizdir ve bu da uyum müdahalelerinin tekrar yatışları azaltabileceğini düşündürmektedir. Kronik hastalarda klinik durumu izlemek için iletişim teknolojisinin kullanılması olarak tanımlanan telemonitörizasyon, kalp yetersizliği hastalarında, sonuçları tutarlı bir şekilde iyileştirmemiştir. Ancak, kalp yetersizliği ilaçlarına bağlılığın telemonitörle izlenmesi yeterince araştırılmamış bir noktadır. TEAM-HF çalışması yakın zamanda hastaneye yatırılan kalp yetersizliği hastalarında ilaç uyumunun telemonitörizasyonunun fizibilitesini değerlendiren pilot randomize bir çalışmadır.

Amaç:

Bu çalışmanın amacı, kalp yetersizliği hastalarında ilaç uyumunun telemonitörle izlenmesinin fizibilitesini test etmektir.

Yöntem:

TEAM-HF çalışmasına dahil edilen kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatırılan 40 hasta, 30 günlük kıvrım diüretiği uyum izlemi ile uyumsuzluk açısından telefon desteği veya sadece pasif uyum izlemine randomize edildi. Uygun hastaların %83'ü çalışmaya katılmayı kabul etmiştir. Hastaların ortanca yaşı 64, %25'i kadın ve %45'i Latin idi.

Bulgular:

Bu çalışmaya dahil edilen hasta populasyonunun, %67'sinin tedaviye uyumsuz olduğu görüldü. (doğru doz sayısının alındığı günlerin yüzdesi <%88). Müdahale ve pasif izleme grubu hastaları arasında, sırasıyla, bağlılık (medyan doğru doz bağlılığı %82'ye karşı %73; p = 0.41) veya 30 gün içinde yeniden başvurma oranı (%30'a karşı %20; p = 0.72) açısından fark yoktu. Hastaların %88'i kablosuz elektronik bağlılık cihazının kullanımını, biraz veya çok kolay olarak değerlendirmiştir. Hastaların %88'i tekrar kullanmayı kabul etmiştir.

Sonuç:

Bu çalışma bize uyum telemonitörizasyonunun kalp yetersizliği hastalarının çoğu için kabul edilebilir olduğunu gösterdi. Hastalar izlendiklerini bilseler bile özellikle kıvrım diüretikleri başta olmak üzere ilaç uyumsuzluğunun yaygın olduğunu, yine de uyumu uzaktan takibin mümkün olduğunu göstermektedir.

Yorum:

Kronik hastalıklarının izleminde kullanılan uyum telemonitörizasyonunun kalp yetersizliği hastalarının takibinde de kullanılabileceği görüldü. Hastaların ilaç uyumsuzluğu yaygın olduğu görülse de hastaların uzaktan izlenmesinin mümkün olması nedeniyle uzun vaadede tedaviye olan uyumun artması umut vaat etmektedir.