Presenting Pattern of Atrial Fibrillation and Outcomes of Early Rhythm Control Therapy

Yorumlayan: Dr. Emre Can Kırık

Link: Andreas Goette, MD, Katrin Borof, MS, Günter Breithardt, MD, A. John Camm, MD, Harry J.G.M. Crijns, MD, Karl-Heinz Kuck, MD, Karl Wegscheider, PHD, Paulus Kirchhof, MD, on behalf of the EAST-AFNET 4 Investigators

https://www.jacc.org/doi/abs/10.1016/j.jacc.2022.04.058

Giriş:

EAST-AFNET 4 çalışmasında AF tanılı hastalarda erken dönem ritm kontrol tedavisinin AF paterninden bağımsız olarak kalp yetmezliği, akut koroner sendrom, kardiyovasküler ölüm, inme ve hastaneye yatış oranını azalttığı görülmüştür. Bununla birlikte AF fenotipinin klinik sonuçlar üzerine bazı etkileri olmaktadır. Yeni tanı AF hastalarında akut koroner sendrom ve hastanede yatış yapılan gün sayısının daha fazla olduğu, erken dönemde ritm kontrol tedavisi uygulanan persistant ve paroksismal AF’si olan hastalarda yaşam kalitesinde iyileşmenin daha yüksek oranda olduğu görülmektedir. Yeni tanı AF’si olan hastalarda akut koroner sendrom ve hastaneye yatış süresinin fazla olmasının hayat kalitesinde azalmaya neden olduğu düşünülmektedir.

Persistant AF’si olan hastalarda (özelikle tanı koyulduktan >100 gün sonra) sol ventrikül fonksiyonlarında bozulmanın ve yaşam kalitesinde azalmanın daha sık olduğu tespit edilmiştir.  
Erken dönemde ritim kontrolü yapılan hastalarda serebrovasküler olay oranının daha az olduğu tespit edilmiştir; bu sebeple sinüs ritmi devamlılığının serebral iskemiyi azalttığını desteklemektedir. Ancak farklı AF paternleri arasındaki serebrovasküler olay oranları net olarak değerlendirilmemiştir.

Çalışmada yaklaşık 5 yıllık takip boyunca yeni tanı AF hastalarının AF ilişkili komplikasyon riskinin yüksek olduğu ve bu hastalarda risk azaltma ve ritim kontrolü ihtiyacının daha fazla olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca asemptomatik hastalarda da ritim kontrolünün klinik fayda sağladığı gösterilmiştir.

Çalışma öncesi elde edilen epidemiyolojik veriler AF tanısı koyulduktan sonraki ilk 1 yıl içinde mortalite ve morbiditenin fazla olduğu gösterilmiştir. Bunun nedeninin AF ilişkili hastalıkların da yeni saptanması nedeniyle olduğu düşünülmektedir.

Bunun yanı sıra ilk AF atağının akut veya şiddetli başka hastalıklar nedeniyle tetiklendiği de bilinmektedir. Akut kalp yetmezliği, sepsis, hipertansif kriz, hipertiroidi, elektrolit bozukluğu sonrası gelişen atrial instabilite ilk AF atağına sebep olabilmektedir. Bu hastalıklara eşlik eden akut AF epizodları hemodinamik instabiliteye neden olmaktadır. Yeni başlayan AF atakları oksidatif stres nedeniyle ventriküllerde mikrodolaşımı etkileyerek tip I MI veya tip II MI’ne yol açabilmektedir. Daha uzun AF atakları olan hastalarda oksidatif stres moleküler düzeyde dengelenerek iskemik olayların daha az görüldüğü düşünülmektedir. Yeni gelişen AF atağı yüksek riskli hastaları gösteren bir belirteç olarak nitelendirilebilmektedir.

ENSURE AF ve ENTRUST AF PCI çalışmalarında kısa süreli AF epizodlarında akut koroner sendrom sıklığının daha fazla olduğu görülmüştür. Birçok çalışmada yeni tanı AF paroksismal AF olarak değerlendirilmiştir ve persistant atrail fibrilasyona kıyasla ventriküler iskemi riskinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.