Çalışmayı yorumlayan: Dr. Cem Çöteli

Çalışmanın adı: TRISCEND: Transfemoral Tricuspid Valve Replacement In Patients With Tricuspid Regurgitation

Yayınlandığı Kongre : ACC 2021

Full-text linki: Henüz yayınlanmadı

Giriş:
Güncel kılavuzlar ciddi triküspit yetersizliği için cerrahi tedaviyi önerse de önemli sayıdaki hasta çok sayıdaki komorbiditeler ve geçirilmiş cerrahi öyküleri nedeniyle cerrahi adayı değildir. Bu nedenle perkütan triküspit kapak girişimleri araştırılmaktadır ve EVOQUE sistemi de bunlardan birisidir.

Amaç:
TRISCEND çalışmasının temel amacı bir transfemoral triküspit kapak yerleştirilmesi olan EVOQUE (Edwards) sisteminin uygulanabilirliğini değerlendirmektir.

Metot:
TRISCEND prospektif, tek kollu, çok merkezli bir çalışmadır. Çalışma popülasyonu semptomatik orta-ciddi triküspit yetersizliği olan hastalardan oluşmaktadır. Hastaların %90’ında ciddi triküspit yetersizliği, %44’ünde masif triküspit yetersizliği mevcuttur. Hastalar TEE ve BTA ile anatomik açıdan uygun olduğu düşünüldükten sonra çalışmaya dahil edilmiştir.

Çalışma sonlanım noktası olarak prosedür başarısı ve 30. güne kadar gelişen majör advers olay olarak belirlenmiştir. Prosedür başarısı ciddi paravalvüler kaçak olmadan yerleştirilen kapak olarak tanımlanmıştır.

Bulgular ve istatistik yorumu:
Çalışma popülasyonunun medyan yaşı 79’dur. Hastalar cerrahi açısında yüksek riskli olup ve atriyal fibrilasyon, asit, geçmiş kapak cerrahisi öyküsü gibi çok sayıda komorbiditeye sahiptir. Toplam hasta sayısı 56’dır ve bir hasta dışında tüm hastalarda kapak başarılı bir şekilde yerleştirilmiştir. Hastanede kalış süresi 3 gün olarak izlenmiştir. Hastaların %89’u eve taburcu edilebilmiştir. On iki hasta (%22,6) 30. güne kadar majör adverse kardiyak olay ile karşılaşmıştır. Kardiyovasküler nedenli mortalite 1 hastada, tüm nedenlere bağlı ölüm 2 hastada izlenmiştir. On iki hastada (%22,6) ciddi kanama izlenmiş olup bunların hiçbiri BARC kanama tanımına göre ölümcül kanama değildir. Otuz günlük izlemde hastaların %98’inde triküspit kapak yetersizliği yok veya hafife düşmüştür. Hastaların tümünde triküspit yetersizliğinde bir veya daha fazla derece düşüşü izlenmiş olup %95’inde iki veya daha fazla derecede düşüş izlenmiştir.

Sonuç:
Transkateter triküspit kapak implantasyonu triküspit yetersizliğinin azaltılması için uygulanabilir ve effektif bir yöntemdir.

Literatür katkısı ve yazar yorumu:
Sol kalp yetersizliği veya ciddi mitral kapak yetersizliği gibi sol ventriküler kalp hastalığına sahip hastalar triküspit kapak yetersizliği nedeniyle semptomatik olabilmektedirler. Triküspit kapak yetersizliği özellikle sol kalp hastalığının ileri evrelerindeki hastalarda önemli bir problemdir. Bu yüzden bu hastaların çoğu semptomatik olduklarında cerrahi şanslarını kaybetmektedirler. Transkateter triküspit kapak girişimleri bu hastalarda umut olabilir. Ancak bu tedavi yöntemlerini geleceğin tedavisi olarak tanımlamak için yeterli kanıtlar mevcut değildir. TRISCEND çalışmasındaki yüksek işlem başarısına karşın, halen daha geniş kapsamlı ve uzun takipli çalışmalara ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. Bunlar hastaları ve hekimleri transkateter triküspit kapak girişimleri için cesaretlendirecektir.