Erken Evre Meme Kanserli Kadınlarda Kanser Tedavisine Bağlı Kardiyak Disfonksiyon Tanısında Kombine Ekokardiyografi Yaklaşımı

A Combined Echocardiography Approach for the Diagnosis of Cancer Therapy–Related Cardiac Dysfunction in Women With Early-Stage Breast Cancer

Esmaeilzadeh M, Urzua Fresno CM, Somerset E, et al. A Combined Echocardiography Approach for the Diagnosis of Cancer Therapy-Related Cardiac Dysfunction in Women With Early-Stage Breast Cancer. JAMA Cardiol. 2022 Mar 1;7(3):330-340.

Dr. Ömer Işık
Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kardiyoloji Anabilim Dalı

Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF), kanser tedavisine bağlı kardiyak disfonksiyonu (CTRCD) tanımlamak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Kardiyovasküler manyetik rezonans (KMR) ile LVEF ölçümü referans olarak kabul edilir, ancak tekrarlanan takiplerde rutin kullanımı sınırlıdır. Günümüzde 3 boyutlu transtorasik ekokardiyografi (TTE) ile hesaplanan LVEF CTRCD takibi açısından en yaygın olarak kullanılan yöntemdir. Global longutudinal strain (GLS) global sirkumferansiyel strain (GCS) yüksek duyarlıklı kardiyak troponin (hsTn) ve brain natriüretik peptid (BNP) CTRCD riskini tanımlarken kullanılması tavsiye edilmektedir. Bu çalışmanın amacı CTRCD değerlendirilmesinde KMR referans alınarak biyobelirteçler, 2D/3D TTE bulgularıyla tanısal model geliştirilmesi amaçlandı.

Kasım 2013 ve Ocak 2019 tarihleri arasında Toronto Üniversitesi’ne bağlı hastanelerde 18 yaş ve üstü, HER 2+, evre 1-3 meme kanserinde antrasiklin ve trastuzumab tedavisi alan (adjuvan radyoterapi alan veya almayan) 160 kadın hasta çalışmaya dahil edildi. KMR için kontrendikasyonu bulunanlar, 1 yıldan kısa yaşam beklentisi olanlar, başka bir onkolojik çalışmaya dahil edilenler, önceden antrasiklin tedavisi alanlar ve şu an aktif veya eski kalp hastalığı öyküsü olanlar çalışmadan dışlandı. Hastalara antrasiklin tedavisinden önce (başlangıç), antrasiklin tedavisinden sonra ancak trastuzumab tedavisinden önce her 3 ayda bir (3., 6. ve 9. ayda) ve trastuzumab tedavisinden sonra (12. ayda) TTE yapıldı. 2D/3D ekokardiyografi ile Simpson metodu kullanılarak LVEF, GLS ve GCS ölçümleri ve aynı gün hsTnI ve BNP örnekleri alındı. Tüm hastalara 9. ay hariç TTE ile aynı gün 1.5-T MR cihazı ile KMR görüntülemesi yapıldı.

CTRCD, tedavi başlangıcından sonraki herhangi bir zamanda kalp yetmezliği semptomları yoksa %10 dan fazla azalma veya kalp yetmezliği semptomları varsa %5’den fazla azalma ve LVEF bazal değerden %55’in altına düşüşü olarak tanımlandı. Takip sırasında GLS’de %15’den fazla azalma CRCTD açısından anlamlı kabul edildi. Anormal hsTnI ve BNP'nin sırasıyla 26 pg/mL ve 35 pg/mL'den yüksek olması olarak tanımlandı.
37 hastada KMR ile CTRCD tanısı koyuldu. Analiz edilebilir görüntüleri olan 30 hastada 2D TTE LVEF, 27 hastada 3D TTE LVEF, 53 hastada GLS, 61 hastada GCS ile, 32 hastada BNP ve 14 hastada hsTnI değişikliği CTRCD tanı kriterleri ile uyumludur. 3D LVEF, GLS ve GCS'yi birleştiren bir yaklaşımın CTRCD'yi teşhis etmek için en uygun yaklaşım olduğu belirlendi (EAA, 0,893; %95 GA, 0,829-0,945). Her 3 testin sonuçları negatif olduğunda CTRCD olasılığı %1 idi. Modelin KMR CTRCD için duyarlılığı %73 ve özgüllüğü %90,3’tü. Bu tanımlamalarla 3D LVEF, GLS ve GCS ile CTRCD kriterleri karşılanmadığında KMR ile CTRCD olasılığı %0 idi. Biyobelirteçler ise CTRCD tanısı için yeterli bulunmadı.

Sonuç olarak antrasiklinler ve trastuzumab tedavisi alan HER2-pozitif meme kanserli hastalarda -referans olarak KMR kullanıldığında- 3D LVEF, GLS ve GCS'yi birleştiren sıralı bir yaklaşımın, rutin CTRCD teşhisinde bu yöntemleri ayrı ayrı kullanmaktan daha yüksek bir doğrulukla zamanında bir CTRCD teşhisi sağlayabileceğini düşündürmektedir. 3D LVEF ve GCS'nin mevcut olmadığı merkezlerde, referans olarak kardiyak MR’a göre, 2D LVEF ve GLS'nin kombine kullanımı, CTRCD ayırt ediciliğinde azalmayla sonuçlandı. BNP ve hsTnI, CTRCD'yi teşhis etmek için ek fayda sağlamadı.