Dr. Tayfur Erdoğdu

Avrupa Kardiyoloji Derneği (HFA-ESC) 2018’ de henüz onaylanmamış bir ileri kalp yetersizliği tanımı önermiştir. Bu tanımın prognostik etkisi ardışık bir hasta serisinde değerlendirilmiştir.

1 Ocak 2020 ile 30 Kasım 2021 tarihleri arasında dört İtalyan merkezinde değerlendirilen kalp yetersizliği hastaları ve en az bir “I NEED HELP” yüksek risk faktörü içeren kalp yetersizliği hastaları kayıt altına alınmıştır. İleri kalp yetersizliği tanımını karşılayan ve karşılamayan bu hastalar karşılaştırılmıştır.

Tüm nedenlere bağlı ölüm veya ilk kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatışın birleşimi primer sonlanım noktası olarak belirlenmiştir.

Kalp yetersizliği taraması yapılan 4.753 hastadan, en az bir yüksek riskli " I NEED HELP " belirtecine sahip 1.149 (%24.3) hasta (median LVEF 35% [IQR 25-50%) dahil edilmiştir. Bunların arasında 193 (%16,8) hasta HFA-ESC ileri kalp yetersizliği tanımını karşılamıştır. Diğerleriyle karşılaştırıldığında bu hastaların daha genç, daha düşük LVEF'ye, daha yüksek natriüretik peptit düzeylerine ve daha kötü bir klinik profile sahip olduğu görülmüştür. İlerlemiş kalp yetersizliği hastalarında birincil sonlanım noktasının 1 yıllık oranı %69.3 iken diğerlerinde %41.8’dir.

İleri kalp yetersizliği tanımının güçlü bir prognostik etkiye sahip olduğu gösterilmiştir.